Cięcie cesarskie w Anglii. Procedury.

Cięcie cesarskie jest to operacyjne rozwiązanie ciąży. Polega na przecięciu powłok brzusznych – skóry, mięśni, otrzewnej i mięśnia macicy – a następnie wydobyciu dziecka oraz łożyska. Cesarskie cięcie jest poważną operacją brzuszną, którą powinno się wykonywać tylko wtedy, gdy są ku temu istotne medyczne powody. Nie jest to „ułatwienie” dziecku przyjścia na świat. Każde dziecko jest tak wyposażone przez naturę, że poród fizjologiczny jest dla niego najlepszym rozwiązaniem, ponieważ stymuluje procesy adaptacji do nowych warunków poza ciałem matki.

z16210182Q,Cesarskie-ciecieWiele wyników badań naukowych świadczy o tym, że poród operacyjny niesie większe ryzyko dla matki i dla dziecka niż poród drogami natury (chociaż w trakcie zabiegu jest bezbolesny). Podczas operacji mogą zdarzyć się różne powikłania, np. infekcje, uszkodzenie naczyń krwionośnych w macicy, uszkodzenie pęcherza moczowego lub jelit, duża utrata krwi czy zakażenie rany. Dziecko, które nie przeszło przez drogi rodne, może mieć problemy z układem oddechowym i jest bardziej narażone na wystąpienie astmy w przyszłości. Dochodzenie matki do pełnej formy trwa kilka miesięcy, zaś dolegliwości w miejscu blizny mogą się utrzymywać latami. Blizna na macicy może być przyczyną komplikacji w kolejnej ciąży. Czasami jednak poród drogami natury jest niemożliwy i wtedy cięcie cesarskie jest jednym sposobem na ukończenie ciąży.

Cięcie cesarskie może być PLANOWE lub NAGŁE. PLANOWE cięcie cesarskie wykonuje się najczęściej w okolicach 38. tygodnia ciąży, zazwyczaj w godzinach przedpołudniowych; w niektórych szpitalach istnieje możliwość obecności osoby towarzyszącej podczas tej operacji. Coraz więcej lekarzy na świecie uważa jednak, że należy czekać z wykonaniem planowego cięcia do pojawienia się skurczów. Zapobiega to jatrogennemu wcześniactwu (sytuacji, gdy dziecko rodzi się za wcześnie, gdyż np. termin porodu został nieprawidłowo wyznaczony).

Planowe cięcie może być:

na tzw. „życzenie” ciężarnej, nie ma żadnych wskazań medycznych, kobieta kieruje się innymi pobudkami (często jest to ukryty lęk przed porodem lub silna potrzeba kontroli);

ze wskazań medycznych. Mogą to być wskazania: ze strony matki: neurologiczne, psychiczne (np. aktywna choroba psychiczna), okulistyczne (tu decyduje nie wielkość wady, ale stan siatkówki oka), ortopedyczne (np. stan po urazie kości miednicy), kardiologiczne (poważne choroby serca), łożysko przodujące (gdy łożysko umiejscowione jest w bardzo bliskim sąsiedztwie szyjki macicy i jej rozwieranie w trakcie porodu spowodowałoby odklejanie się łożyska).

•  ze strony dziecka: nieprawidłowe położenie (np. zamiast główką w dół, ułożone jest bokiem w dół, tzw. ułożenie poprzeczne), dysproporcja płodowo-miedniczna (gdy dziecko jest za duże w stosunku do miednicy, co jednak trudno stwierdzić w 100% tylko na podstawie pomiarów miednicy, dlatego najczęściej wykonuje się „próbę porodu”, a jeżeli poród nie postępuje drogami natury, wykonuje się cesarskie cięcie), ciąża wielopłodowa powyżej 2 płodów, lub kiedy bliźnięta ułożone są w sposób uniemożliwiający poród drogami natury (bliźnięta skierowane główkami w dół mogą i powinny rodzić się naturalnie).

NAGŁE cięcie cesarskie najczęściej wykonuje się w trakcie trwania porodu (w 1. lub 2. okresie porodu), kiedy występuje zagrożenie zdrowia i życia matki oraz rodzącego się dziecka. Mogą to być następujące sytuacje:

• ze strony matki: nadciśnienie tętnicze (nie poddające się leczeniu farmakologicznemu), stan przedrzucawkowy, nasilająca się gorączka, objawy infekcji, brak postępu porodu w 1. okresie (cechy dystocji szyjki macicy, kiedy pomimo dynamicznej czynności skurczowej szyjka macicy nie rozwiera się, lub kiedy szyjka macicy rozwiera się tylko do pewnego etapu) albo w 2. okresie (czas trwania powyżej 2 godzin, dziecko znajduje się zbyt wysoko w kanale rodnym na poród kleszczowy lub vacuum, wystąpiły cechy dysproporcji płodowo-miednicznej, czyli dziecko „nie chce się zmieścić” do miednicy).

• ze strony rodzącego się dziecka: zaburzenia w tętnie płodu (nieprawidłowe zapisy KTG, spadki tętna płodu poniżej 100 uderzeń/min., przedłużający się niski poziom bicia serca dziecka – bradykardia, poniżej 100 uderzeń/min., która trwa dłużej niż 2 minuty, również tzw. tachykardia, czyli zbyt wysoka podstawa czynności serca płodu – powyżej 170-180 uderzeń/min., często związana z infekcją wewnątrzmaciczną lub gorączką u matki).

Zdarzają się również sytuacje, gdy trzeba przeprowadzić nagłe cięcie cesarskie przed porodem:

• gdy wystąpiło krwawienie z dróg rodnych (cechy odklejania się łożyska);

• gdy ciężarna ma stan przedrzucawkowy (objawia się on bardzo wysokim ciśnieniem tętniczym, wysokim stężeniem białka w moczu, tzw. białkomoczem, obrzękami, zaburzeniami widzenia, tzw. „mroczkami”, bólem głowy, bólem w nadbrzuszu), jest to bardzo poważny stan zagrożenia życia i zdrowia;

• wystąpiły zaburzenia tętna płodu, głównie spadki poniżej 100 uderzeń/min. (często „wychwycone” podczas rutynowego zapisu KTG, czyli rejestracji czynności serca płodu i czynności mięśnia macicy – tzw. kardiotokografia).

>> Cięcie cesarskie w Wielkiej Brytanii <<

Jakie znieczulenie otrzymuje się podczas cesarskiego cięcia?

Najczęściej operację przeprowadza się, podając pacjentce Epidural lub znieczulenie podpajęczynówkowe. Zdarzają się jednak sytuacje, w których stosuje się również znieczulenie ogólne.

Jak długo trwa operacja?

Operacja cesarskiego cięcia zwykle twa ok. 40-50 min, a nawet krócej w nagłych przypadkach.

Czy cięcie cesarskie będzie wymagane podczas kolejnej ciąży?

Urodzenie dziecka poprzez cesarskie cięcie nie oznacza, że następny poród również bédzie musiał zakończy się w ten sposób. Jeśli masz pytania lub wątpliwości, poproś położną o wizytę ze spacjalistą z tzw. Vaginal Birth After Caesarean Section team. Otrzymasz od niego niezbędne wsparcie oraz szczegółowe odpowiedzi na każde z pytań.

Przygotowywania do cesarskiego cięcia:

Na kilka dni przed planowanym cesarskim cięciem otrzymasz od położnej:

  • Potwierdzenie konkretnej daty operacji,
  • Skierowanie do anestezjologa w celu omówienia opcji znieczulenia,
  • Skierowanie na badanie krwi do wykonania na 7dni przed planowaną operacją,
  • Ulotkę informacyjną na temat cesarskiego cięcia, jak również Twoją zgodę na operację,
  • Antybakteryjny żel (Octanisan), który zmniejszy ryzyko wystąpienia infekcji. Zostaniesz poproszona o stosowanie go do mycia ciała, każdego dnia przez okres 10 dni przed operacją (co drugi dzień powinna nim myć także włosy).
  • Wytyczne dotyczące przerwy w depilacji ciała, która powinna trwać co najmniej 5 dni przed datą operacji w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia infekcji na powierzchni rany,

W dniu operacji:

Lekarze sprawdzą temperaturę Twojego ciała, puls i ciśnienie krwi, a także posłuchają bicia serca Twojego dziecka. Przedstawią Cię także zespołowi osób, które będą sprawować nad Tobą opiekę.

  • Staw się w szpitalu na umówioną godzinę. Pamiętaj jednak, że Twoja operacja może zostać przesunięta, jeśli w międzyczasie na odział zostaną przyjęte inne brzuchatki, których stan będzie wymagał wykonania niezwłocznego cięcia. Zostaniesz o tym wcześniej poinformowana;
  • Włosy z obszaru Twojego brzucha zostaną usunięte przy wykorzystaniu specjalnej maszynki, co powinno zmniejszyc ryzyko wystąpienia infekcji,
  • Zostaniesz poproszona o zmycie lakieru do paznokci, a takze zdjęcie biżuterii;

Wazne! Pamietaj, by zabrac ze sobą przyjmowane leki. Powiadom lekarzy o alergiach, jeżeli jakieś masz.

Operacja:

Zostaniesz zabrana do sali operacyjnej, gdzie anestezjolog podłączy Ci kroplówkę dożylną, aby dostarczyć Twojemu organizmowi dodatkowych płynów. Przedstawieni zostaną Ci także wszyscy członkowie zespołu odpowiedzialnego za prawidłowe przeprowadzenie Twojego cesarskiego cięcia.

Następnie otrzymasz znieczulenie oraz cewnik, który będziesz zmuszona nosić przez następnych kilka godzin.

Partner będzie mógł towarzyszyć Ci w okresie przygotowań, jak również podczas operacji. Jeśli wybierzecie taką opcje, lekarze przygotują także i jego.

Chociaż będziesz przytomna podczas operacji, nie zobaczysz zbyt wiele, gdyż zostanie postawiony przed Tobą niewielkich rozmiarów parawan. Położnik przetnie dolną część Twojego brzucha. Możesz czuć uciskanie, ciągnięcie i ogólny dyskomfort w momencie wyciągania dziecka jednak anestezjolog, który będzie obecny podczas całego zabiegu zadba byś nie czuła bólu. Jeśli zauważy, że jesteś zdenerwowana na pewno postara się by Cię uspokoić lub poprosi o to inną osobę z zespołu. Dziecko przyjdzie na świat w ciągu kilku minut. Położna przyniesie Ci je tak szybko, jak tylko bedzie to możliwe.

Lekarze będą potrzebowali od 30 do 40 minut, aby zakończyć operację i zamknąć ranę. Gdy znieczulenie zacznie słabnąć, otrzymasz leki przeciwbólowe i antybiotyki, które zapobiegną zakażeniu.

Po porodzie:

Przez kilka godzin będziesz znajdować się pod opieką położnych w sali pooperacyjnej. Następnie zostaniesz przeniesiona na oddział poporodowy, gdzie również otrzymasz stosowną opiekę.

Twoje znieczulenie będzie stopniowo mijać i możesz zacząć odczuwać mrowienie w nogach. Długo działające leki przeciwbólowe działają nawet przez około 8 godzin po operacji. Po upływie 6 godzin i wcześniejszym usunięciu cewnika powinnaś być w stanie wstać i wziąć prysznic. Wszystko bedzie zależało od tego jak szybko Twój organizm będzie wracał do siebie po operacji. Niektórym mamom udaje się samodzielnie wstać dopiero następnego dnia, i to też z wielkim wysiłkiem. Nie martw się więc jeśli powrót do formy zajmie Ci dłużej niż innym mamom, a jeśli będziesz czuła że coś jest, nie czekaj tylko skonsultuj to z lekarzem.

Położne będą zaglądać do Was dość często, głównie po to by podać leki przeciwbólowe, sprawdzić Twoje sampopoczucie i to czy nie potrzebujesz pomocy by podnieść dziecko do karmienia.

Powikłaniem operacji może być zakrzepica, aby zmniejszyć ryzyko pojawienia się jej przez 3-5  dni, bedziesz otrzymywać zastrzyki Clexane. W szpitalu poda Ci je położna, w domu partner lub Ty sama. Wcześniej oczywiście zostaniesz ‚przeszkolona’ do tego zdania.

Po wypisie:

W szpitalu pozostaniesz 2-3 dni, czasem dłużej. Nie martw sie jednak, bo wciąż pozostaniesz pod opieka położnej. Bedzie odwiedzać Cię w domu tak często jak często będziesz jej potrzebować. Po 10 dniach skontaktuje się z Toba Wasza pielęgniarka środowiskowa tzw. Health Visitor, która również odwiedzi Was w domu, i to zapewne kilka razy.

Kiedy za kierownicę?

Możesz zacząć prowadzić samochód tak szybko, jak tylko zaczniesz poruszać się bez bólu i niepewności. Najczęściej okres oczekiwania wynosi sześć tygodni. Niektóre firmy ubezpieczeniowe posiadają jednak specjalna klauzule dot. prowadzenia auta po cesarskich cieciu. Zapoznaj sie z nią, jeżeli nie masz poproś o przesłanie kopii.

_________
M.Polek, www.dzieciak.co.uk
Opracowanie na podstawie doświadczenia oraz materialow ze stron:
www.nhs.uk/conditions/Caesarean-section
Fundacji  Rodzic po Ludzku

Share |

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Zobacz także:

Poród w Polsce – formalności

Wiele przyszłych mam, z różnych względów chce urodzić dziecko w Polsce. Jeśli Ty również rozważasz tę opcję pamiętaj by…

0-4 tydzień ciąży

Pierwsze cztery tygodnie ciąży to czas tajemnicy - jeszcze nikt, pewnie nawet Ty sama, nie domyśla się, że w…

Zwiedzamy porodówkę

Zapoznanie się z oddziałem położniczym powinno być wręcz „wycieczką” obowiązkową dla każdej przyszłej mamy. Nawet, jeśli wstępnie planujesz poród…

Ciąża i poród - posty na forum: